Ludzie, ludzie, cuda w tej budzie...

Ta fascynująca książka o jednym z najlepszych "zakładów" kształcących młodzież od czasów galicyjskich po dziś dzień to opowieść pisana nijako od środka. Autorka, związana ze szkołą najpierw jako uczennica, a potem przez 30 lat jako profesorka języka polskiego, odkrywa przed czytelnikami niedostępny świat relacji pomiędzy nauczycielami i dyrekcją, i spojrzenie na uczniów z innej - niż zazwyczaj - perspektywy. Celne charakterystyki dawnych i współczesnych Jej profesorów i uczniów układają się w imponujący obraz zdolnej młodzieży [w znakomitej większości barwnych indywidualistów] i dumnych z niej nauczycieli. Wartka, przeplatana erudycyjnymi cytatami i pełna humoru narracja trzyma czytelnika w napięciu do ostatniej stronicy. To cenna lektura nie tylko dla absolwentów i uczniów tej sławnej szkoły, ale dla wszystkich miłośników swojej "małej ojczyzny". [Zdzisław Noga] [opis z okładki]