Akceptacja cz. 3

Cześć, mam na imię Frania. Mam tyle samo lat, co placów u ręki, czyli pięć. Mam też piętrowe łóżko i starszego brata Ryśka. I jeszcze siostrę Anielkę, ale ona jest dzidzią, więc śpi w pokoju z mamą i tatą. Chodzę do przedszkola (pod warunkiem, że nie mam zielonego kataru). Skoro już się znamy mogę wam opowiedzieć co ostatnio zrobiłam. Wyjechałam z rodzicami na urlop i polubiłam nowego kolegę, choć na początku wcale nie mogłam go zrozumieć. Zadbałam z Ryśkiem o tatę, który źle się czuł (i był całkiem zielony). Chciałam pływać jak syrenka, a pływałam jak żabka (no i co z tego, i tak było super).