Metryka Katedry Ormiańskiej we Lwowie za lata 1635-1732

Nad spisywaniem Metriki czuwali nie proboszczowie, jak przypuszczał o. Daszian, lecz księża opiekujący się zakrystią katedralną - zakrystianie (sacristianus, sacrista, zacristan, ecclesiarch, σκευοφύλαξ), zwani w praktyce Kościoła ormiańskiego w Polsce po ormiańsku jegeghecpanami (եկեղեցբան, dosłownie: kościelny) lub zakrystianami ("zacristanus"), względnie kustoszami rzeczy świętych (custos sacrorum), czyli zgromadzonych w zakrystii katedralnej przedmiotów liturgicznych, nieraz sporej wartości materialnej (relikwiarzy, kielichów, monstrancji, szat liturgicznych), w tym cennych ksiąg rękopiśmiennych (ewangeliarzy, lekcjonarzy, mszałów, hymnariów, modlitewników, homiliarzy), pobranych ze skarbca znajdującego się pod opieką Rady Starszych, a szczególnie dwóch z nich, zwanych jerespochanami (erecpochanami). Zakrystianie odpowiadali też za porządek i przystrojenie świątyni.