Radio Yokohama

Chciałem napisać książkę o tym, jak i dlaczego ludzie się nie słuchają. I nie rozumieją. A przy okazji pokazać, że te same zjawiska i sytuacje obserwowane przez dwie różne osoby - mężczyznę i kobietę, narratorów książki - postrzegane i zapamiętywane są zupełnie inaczej. To wymagało zaangażowania współautorki, która stworzyła postać Amandy - jednej z dwojga narratorów... Stąd był już mały krok do ulokowania akcji w rozgłośni radiowej i studiu nagrań... Rozgłośnia z książki mieści się w wyjątkowo dziwnym budynku, a zamieszkiwana jest przez jeszcze dziwniejszych ludzi, którzy zbudowali zamknięty świat wewnątrz murów Radia Yokohama, tworząc swoisty mikrokosmos, w którym - jak w teatrze absurdu - oglądamy, w krzywym zwierciadle, zjawiska naszego świata... [Marcin Bruczkowski]