Janina Barcicka

W twórczości rzeźbiarskiej Janiny Barcickiej (1933–2015) wyróżniają się tematy muzyki i kosmosu, dla których wspólnym mianownikiem jest relacja czasu i przestrzeni. Artystka wnikliwie studiowała możliwości plastyczne materiału, kształtu, proporcji i harmonii, balansując między poznaniem zmysłowym i intelektualnym. Tworzyła prace odwołujące się do gatunków muzycznych i ich odmian, np. "Suita", "Koncert Organowy", "Requiem", "Symfonia dla Warszawy", "Nokturn". Wielokrotnie nawiązywała w nich do kształtów dźwięczników (czar głosowych) czy pudła rezonansowego, stąd jej rzeźby wydają się być wyobrażonymi instrumentami, w których zaklęta jest muzyka o nieznanym brzmieniu. Skupienie na formie i operowanie refleksami powierzchni stali wyróżnia także jej interpretacje zjawisk astronomicznych, jak "Narodziny Planety", "Galaktyka" czy "Zaćmienie".