Wrocław

„Ostrów Tumski, zwany niekiedy Wyspą św. Jana, jest kolebką Wrocławia. Z tym miejscem związane są początki miasta, pierwszego zamku książąt wrocławskich i katedry. Słowo „ostrów” w średniowiecznej polszczyźnie było używane na określenie zarośniętej wyspy rzecznej, a „tum” - kościoła katedralnego. Wyspa na rzece, leżąca na przecięciu szlaków handlowych wiodących z północy na południe i z zachodu na wschód, sprzyjała osadnictwu. Do naturalnie bronionej osady prowadziły dwa mosty. Te dwie przeprawy (od strony Wyspy Piaskowej most zwany potem Tumskim i za katedrą most zwodzony) łączyły miasto z wyspą biskupią. Kapituła kolegiacka długo, bo do XVIII w., była przeciwna fortyfikowaniu terenu. Miał on być otwarty dla każdego. Ale już od 1807 r. fortyfikacje zaczęto rozbierać, a następnie w 1824 r. zasypano Odrę Tumską, co zniszczyło wyspiarski charakter Ostrowa". [fragm. tekstu]