Bez autorytetu:

Ta książka powstała przy pracy nad inną książką - książką o literaturze lat siedemdziesiątych. Nie sposób jednak pisać o literaturze nie pisząc zarazem o tym, co ją otacza, współtworzy, dopełnia - to nieuchronne. Rozpoczynając pisanie o literaturze odczuliśmy niezwykłą łatwość przyjęcia obiegowych stereotypów oceny: stereotypy postawangardowe, postnowofalowe, bezimienne... Posługiwano się nimi często w rozmowach, sporach, dyskusjach. Posługiwano się, choć wszystkie - tak to odczuliśmy - nie przystawały do tego, co działo się rzeczywiście w literaturze i poza nią. To, co innym wydawało się zbawienną łatwością, nam wydało się symptomem kryzysu. Dlatego podjęliśmy próbę - może wbrew własnym interesom stworzenia dla siebie skomplikowanego systemu utrudnień. Łatwa jest przecież taka ocena, która jest czynem zbiorowym, a nie indywidualnym wyborem. Łatwa jest też taka ocena, która nie pyta o własne punkty oparcia. Nie mogliśmy takiego pytania nie postawić.