Arcywrogowie:

"Konkludując moje uwagi na temat prozy Brunona Schulza, muszę wyznać, że nie mam pewności, czy dowiodłem hipotezy badawczej związanej z matriarchalno-patriarchalnym antagonizmem, która bez wątpienia pojawia się w toku mojej lektury. Mogę tylko zadeklarować, że czytałem drohobyckiego autora z uwagą, skrupulatnie – słowem, pozwoliłem mu w pełni się wypowiedzieć, a jego komunikat został przeze mnie przyjęty. Jednak owa bierna, pasywna, receptywna postawa nie była jedyną formą mojego uczestnictwa w lekturze. Każde zdanie, każdy akapit Schulzowskiego komunikatu motywował mnie do udzielenia mu odpowiedzi, do własnej wypowiedzi, do komentarza. Właśnie w tym paradoksalnym zespoleniu postawy pasywno-słuchającej z aktywnie komentującą doszukuję się sensowności mojej pracy.