Królewski Instytut Szkolny na Śląsku:

„Począwszy od pierwszego na Śląsku najstarszego kolegium jezuickiego w Nysie (założone w 1622 r.) wszystkie kolejne sukcesywnie były włączane do prowincji czeskiej z siedzibą w Pradze. Od czasu zagarnięcia Śląska przez Prusy w 1742 r. dla skutecznego odseparowania go od Austrii Fryderyk II podjął zamysł utworzenia odrębnych prowincji dla każdego zakonu. Jezuici byli najoporniejsi wobec tych zamierzeń. Na terenie Czech były bowiem wszystkie ich domy formacyjne: nowicjat, dom III probacji i domy studiów, odpowiednio przestronne i uposażone fundacjami na utrzymanie większej grupy osób. Z Moraw i Czech pochodziła też większość kandydatów, zbyt mała była również liczba kolegiów na Śląsku. Nieustępliwość i presja króla, obawa przed gorszymi następstwami wymusiły podjęcie w 1754 r. decyzji o powołaniu do życia odrębnej śląskiej prowincji, która prawnie zaistniała 1 stycznia 1755 roku. Do nowej prowincji wyznaczono ogólnie wszystkich jezuitów pochodzących ze Śląska. Sporządzony został ich katalog, gdzie podano najważniejsze dane osobowe, co pozwala bliżej scharakteryzować ten zespół". (fragm. tekstu)