Hasior:

„Twórczość Władysława Hasiora weszła do kanonu polskiej sztuki nowoczesnej. Inaczej już patrzymy na jego słynne sztandary, na nowo odczytujemy znaczenie instalacji, które jeszcze stosunkowo niedawno szokowały, w inny sposób rozumiemy znaczenie scen stworzonych ze znanych z codziennego użytku przedmiotów. Hasior stał się klasykiem, a jego sztuka, przecież nadal dramatyczna i szokująca, zajęła poczesne miejsce wśród najlepszych dokonań artystycznych niedawno zakończonego XX w. Współczesna estetyka przyswoiła sobie styl twórcy i zmieniła wrażliwość dzisiejszego widza, ale nie wypchnęła jego dorobku na margines nieobecności i zapomnienia. Nadal zadajemy pytania o sens oglądanych instalacji, asamblaży i zadziwiających kompozycji. Niezmiennie odkrywamy i odczuwamy emocje, które są tak obecne w jego pracach. Wciąż powracają w wyobraźni wstrząsające sceny wykreowane pod wpływem wojennych wspomnień i okrutnej historii następnych lat. Spojrzenia na jego sztukę nie zmienia całkowite pogubienie się artysty w okresie stanu wojennego. To raczej kolejny tragiczny fragment jego losu i trudny do zrozumienia dodatek interpretacyjny do twórczości. Nie ulega wątpliwości, że rozrachunek z pracami Hasiora nie został jeszcze zakończony, pytania i wątpliwości pozostają aktualne, tym niemniej miejsce w historii polskiej sztuki ma już zapewnione." (prof. dr hab. Wojciech Fałkowski, Dyrektor Zamku Królewskiego w Warszawie – Muzeum)