Literatura (nie)zapomniana:

W tytule opracowania przy rzeczowniku „literatura” pojawia się przymiotnik „(nie)zapomniana”, i w rzeczy samej w spisie treści odnajdziemy nowele znane ze szkolnych spisów lektur (np. Latarnik), których nie sposób zapomnieć, i takie, które czytali z pewnością tylko poloniści, a wielu Polaków nawet o nich nie słyszało […]. Autorka opracowania chce przybliżyć cudzoziemcom zarówno te teksty, które stanowią swego rodzaju pamięć zbiorową Polaków, jak i te, które do tzw. kanonu nie są zaliczane, lecz w równym stopniu mogą zainteresować swoją fabułą. Jednym z zabiegów zyskania zainteresowania czytelnika jest zamieszczenie przed każdym tekstem cytatu pochodzącego z noweli. Fragment ten jest niejako kwintesencją treści, zachęca do przemyśleń, dyskusji i refleksji. Z recenzji dr Wioletty Hajduk-Gawron