Dzwony pożyczone:

Strona polska, powołując się na konwencję haską, pozostaje na stanowisku, iż dobra kultury wywiezione stąd w okresie II wojny światowej przez osoby i instytucje niemieckie przynależą do tego obszaru. Strona niemiecka stoi na gruncie zasady podążania dóbr kultury za ludnością, co potwierdza prawo własności byłych niemieckich mieszkańców tych obszarów do obiektów przemieszczonych w czasie wojny i w okresie tuż powojennym. Dobra kultury bowiem stanowią nośniki pamięci i narzędzia identyfikacji, należąc do podstawowych elementów kreowania tożsamości. Następuje tym samym prawne usankcjonowanie pamięci jako narzędzia polityki wobec dóbr kultury.