Piosenki w obozie:

Artykuł stanowi próbę wskazania najbardziej wyrazistych strategii obserwacji funkcji dźwięków i muzyki w kacetach oraz kuratorskiego „myślenia muzyką” w ekspozycjach lagrowo-holokaustowych. Katalog tych różnorodnych ujęć pomaga zrozumieć tło i kontekst czasowy działań zespołu kuratorskiego krakowskiego muzeum na terenie KL Plaszow, a także zrekonstruować rozwijanie się projektu Pomnika Dźwiękowego KL Plaszow planowanego dla tego miejsca, oraz wskazuje na inspirujące dźwiękowe realizacje narracji historycznych umieszczonych na otwartych terenach naznaczonych trudną lub traumatyzującą historią. Objaśnienia te partnerują tekstowi kuratorskiemu Michała Libery, autora koncepcji wielopoziomowego, stereometrycznego upamiętnienia dźwiękowego, które komponowane, nagrywane i tworzone jest dla terenu byłego nazistowskiego obozu w Krakowie. Niematerialny wymiar muzyki pozwala na nieinwazyjne łączenie upamiętniającego gestu i współczesnego życia miejsca; niesemiotyczny charakter narracji dźwiękowej daje ponadto nadzieję na budowę porozumienia w różnych, czasem skonfliktowanych społecznościach – dziedziczących uprzedzenia z czasów wojny, tych powojennych i tych współczesnych.