Szczeliny wiejskiego pożądania - queerowa widmowość: wiśnie i mech

Celem artykułu jest analiza queerowej widmowości w przestrzeniach ruralnych w powieści Zyty Oryszyn „Najada” (1970) oraz w „Empuzjonie” (2022) Olgi Tokarczuk. W obu powieściach widma kobiet, które doświadczyły przemocy, stają się akuszerkami queerowych tożsamości. Nawiedzenie nie wywołuje afektu przerażenia, lecz ukojenie – staje się szczeliną, w której nieheteronormatywni bohaterowie doświadczają wytchnienia, to nawiedzenie sojusznicze. Odnosząc się do socjologicznej wyobraźni Avery F. Gordon, teorii queer Eve Kosofsky Sedgwick oraz koncepcji widmowej lesbijki Terry Castle, autorka dokonuje rozróżnienia pomiędzy dwoma rodzajami queerowej widmowości.