Ôzprowki a opowiadania Stanika Fojermana:

„Rynce mi sie trzynsóm ze strachu, jak trzimia ta ksiónżka, choćby dziecko we piyrszej klasie, co trzimie swój ślabikorz. Tak se myślą, czy bydzie sie Wóm chciało dó nij wejrzeć, a z przimrużyniym oka pomyśleć ó tym autorze. Je to piyrsze wydani mojich tekstów pisanych we prozie, a niy do rymu. Do tej pory pokazowa! żech ich yno we internecu, przede wszystkim na swojij strónce „Giskana Fojermana” (wwwibjerman.pl). Pisza wiyncyj po ślónsku, wierszym, a do rymu, dyć tym razym chcą spróbować czegoś inkszego i napisać coś we dwóch mowach: po ślónsku a po polsku. Ku tymu nadowajóm sie lepszy teksty pisane „normalnie”, a niy wierszym, bo lepszy sie ich przerobio z naszego na polski a na opak. Ozprowki te napisane były piyrsze po ślónsku, a dziepiyro potym przetłómaczóne na polski. Chcą Wóm sam pokozać pora tych swojich kónsków we dwóch wersy- jach, ale niy móm zamiaru dzielić żodnego na „hanysów” a „goroli”. Prawie na opak: jo chcą trefić i do tych, kerzi poradzóm godać, i do tych, co pora- dzóm yno „mówić”. Wiym ó tym, że na Ślónsku miyszkajóm jedni i drudzy, tóż niech kożdy mo uciecha poczytać se ta ksiónżka". [Dwa - trzi słowa za przedmowa, fragm.]