Dziady:

Szkic stanowi przegląd inscenizacji Dziadów Adama Mickiewicza ostatniej dekady. Autorka pisze o fenomenie niezwykle silnej obecności dramatu Mickiewicza na polskich scenach w latach 2010–2020, wskazuje na moment założycielski tej tendencji, jej punkt kulminacyjny i zmierzch. Więcej uwagi poświęca spektaklom w reżyserii Pawła Wodzińskiego, Radosława Rychcika, Pawła Passiniego i Michała Zadary, skupiając się nie tyle na ich dogłębnej analizie, ile na wskazaniu przeoczonego przez recenzentów albo widocznego dopiero z dzisiejszej perspektywy potencjału krytycznego.