Filozofia niemożliwa:

Tekst ten jest humorystyczną, literacko-filozoficzną refleksją na temat porodu, okresu poporodowego i rodzicielstwa jako doświadczeń podważających utarte zachodnie sposoby traktowania podmiotowości i kwestionujących tradycyjny sposób uprawiania filozofii. Podążając śladami Jolanty Brach-Czainy, autorka przygląda się dosłownej i metaforycznej mocy dolnej połowy ciała, pogardzanej przez filozofów. Próbując odpowiedzieć na pytanie o źródła witalności i humoru w tekstach Brach-Czainy, przeprowadza analogię między jej obrazem macicy a Bachtinowską koncepcją „materiału” w powieści François Rabelais’a.