Potrzeba łączenia, potrzeba zmiany:

Niniejszy artykuł stanowi interpretację utworu Anny Królikiewicz "Piramida zwierząt" z perspektywy rozważań filozoficznych Jolanty Brach-Czainy. Instalację Królikiewicz można postrzegać jako postulat przewartościowania dotychczasowych hierarchii człowiek-nie-człowiek. Porozumiewanie międzygatunkowe, bazujące na zasadzie kruchości i podatności na zranienie, pozwala skierować myśl Brach-Czainy w stronę artystycznej lektury inspirowanej badaniami posthumanistycznymi. Spójna artystycznie i filozoficznie interpretacja skupiona na materii pożywienia staje się jednocześnie pretekstem do uwrażliwienia nas na estetyczny wymiar codzienności.