Po-etyka przekładu, czyli Co animuje przekład poezji współczesnej?

Chociaż możemy konceptualizować liczne formy opieki – środowiskową, historyczną, medyczną, psychologiczną lub samoopiekę, aby wymienić tylko kilka – jednym z aktów literackich, który ucieleśnia i ilustruje etykę opieki, jest tłumaczenie literackie, w szczególności tłumaczenie poezji. Ten esej dotyczy tego, w jaki sposób tłumaczenie poezji można postrzegać jako triangulację feministycznej etyki opieki, formę tego, co Joan Retallack ukuła jako „zakład poetycki”, a co Jerzy Jarniewicz zidentyfikował jako „gatunek tłumacza” znany jako prawodawca. Łącznie te koncepcje demonstrują poetykę tłumaczenia i szczególnie odporny na pandemię rodzaj kreatywnego dialogu.