Odpowiedzialne wsparcie a zrównoważony rozwój czyli O siedmiu zasadach wsparcia edukacyjnego będących filarami edukacji włączającej w szkolnictwie wyższym

"Zmiana paradygmatu niepełnosprawności trwająca przez ostatnie kilkanaście lat oraz przyjęcie sposobu myślenia o tym zjawisku w duchu Konwencji ONZ o prawach osób niepełnosprawnych stawiają przed instytucjami takimi jak uczelnie wyzwanie w postaci konieczności znalezienia sposobu skutecznego włączania osób z niepełnosprawnościami do wspólnoty akademickiej w roli studentów, badaczy i pracowników. (...) W społecznej odpowiedzialności uczelni mieści się zatem przekształcanie środowiska fizycznego, procedur funkcjonowania oraz metodyki prowadzenia zajęć w taki sposób, aby każda osoba z niepełnosprawnością mogła w tej przestrzeni funkcjonować na zasadzie równoważnej z innymi. Poza dyskusją pozostaje to, że taka zmiana musi się odbywać. Pytaniem, na które należy sobie cały czas odpowiadać, jest: „Jak to robić?”. Oczywiste jest przyjęcie jako standardowych takich działań, które w sposób możliwie głęboki będą uwzględniać potrzeby jak najszerszej grupy osób, czyli budowania obiektów w pełni dostępnych architektonicznie i spełniających wymogi projektowania uniwersalnego, a także tworzenia materiałów elektronicznych dostępnych dla osób z różnorodnymi niepełnosprawnościami oraz szkolenia pracowników każdego szczebla w zakresie pogłębiania świadomości niepełnosprawności. Doświadczenia niemal dwudziestu lat działań Uniwersytetu Jagiellońskiego w tym zakresie, liczne kontakty z uczelniami z całego świata oraz ścisła współpraca lokalna w ramach Porozumienia krakowskiego przyczyniły się do sformułowania 7 zasad wsparcia edukacyjnego, które przyjęła Konferencja Rektorów Akademickich Szkół Polskich i które stanowią kanon dla osób wdrażających ideę edukacji włączającej na poziomie uczelni. W niniejszej pracy zostanie przedstawione uzasadnienie dla takiego, a nie innego wyboru poszczególnych zasad oraz wyjaśnienie, jakie znaczenie mają one dla całego procesu adaptacji. Przytoczone studia przypadku ilustrujące mechanizm działania, 24 motywacje, problemy i skutki podejmowanych decyzji zostały zaczerpnięte z codziennej praktyki Działu ds. Osób Niepełnosprawnych Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie. Dane umożliwiające identyfikację opisywanych osób zostały zmienione, natomiast zachowano sekwencję działań i kontekst umożliwiający zrozumienie charakteru adaptacji oraz wpływ przyjętych zasad na proces podejmowania decyzji."