Niespełniony Paryż Wilhelma Macha i Andrzeja Bobkowskiego

Analiza dwóch utworów Andrzeja Bobkowskiego – opowiadania „Pożegnanie” oraz eseju „List” – problematyzuje sposób przedstawienia przyjaźni narratora i głównego bohatera tekstu, przyjmując, że pierwowzorem protagonisty jest pisarz Wilhelm Mach. Relacje między mężczyznami opisane są przez pryzmat przestrzeni miejskiej. Starannie prześledzone są praktyki patrzenia i kreowania wizerunku przyjaciela obecne w tekstach prozatorskich. Spór o ustrój komunistyczny w Polsce, który staje się powodem rozstania przyjaciół, interpretowany jest tutaj jako rozmowa niemożliwa ze względu na nierówności społeczne, jakie istnieją między dyskutantami.