Po drugiej stronie przemocy:

Eve Ensler uznaje kobiece ciało, które może doświadczać przyjemności, za przestrzeń polityczną, która utożsamia wolność i wymyka się opresyjnym praktykom dyscyplinującym. Dostęp do radości i przyjemności to zdaniem Eve Ensler podstawowe prawo i zasób, który najbardziej poturbowanym przez przemoc kobietom pozwala odzyskiwać sprawczość. Jedną z kluczowych praktyk aktywizmu przyjemności Ensler jest taniec – jednoczący, uzdrawiający, wyrażający protest. W działalności autorki Monologów waginy, podobnie u Audre Lorde czy adrienne maree brown, dobrostan wewnętrzny to kluczowy element zmiany społecznej i ekologicznej. Niniejszy tekst stanowi charakterystykę feministycznie zorientowanego aktywizmu przyjemności praktykowanego przez Eve Ensler, opisuje jego genezę i ewolucję oraz przykłady centrum pomocy kongijskim ofiarom przemocy seksualnej City of Joy oraz flashmobu One Billion Rising.