Ksenopłciowe polityki przyjemności/samostanowienia

Tekst opisuje i problematyzuje ksenopłciowe tożsamości – a więc tożsamości płciowe nie używające kategorii męskości, kobiecości, neutralności płciowej czy androgyniczności do wytwarzania znaczeń gender. Są one przywołane zarówno z perspektywy ich potencjału subwersji dominujących w społecznej wyobraźni kategorii płci, jak i z perspektywy potencjalnych przyjemności, jakie tworzenie nowych tożsamościowych słowników, przymierzanie wielorakich identyfikacji i dyskutowanie o ksenopłciowości może generować, ze szczególnym naciskiem na przyjemność językowego samostanowienia i tożsamościowej sprawczości, ważnych zwłaszcza z uwagi na fakt, że po pierwsze podstawowym środowiskiem życia ksenopłci są cyberqueerowe przestrzenie sieci, a po drugie - ksenopłcie są identyfikacjami marginalizowanymi, trywializowanymi, demonizowanymi nie tylko w szerszym społeczeństwie, ale również w samej społeczności osób trans, a jednocześnie przyjmują je najczęściej młode osoby niebinarne, nieneurotypowe poszukujące nie tylko samoidentyfikacji, ale także akceptacji i przynależności. Artykuł pokazuje możliwe sposoby przyglądania się tym tożsamościom, stanowiąc jednocześnie zaproszenie do ich dalszej badawczej eksploracji.