Ta dziwna różnica, zwana płciową

Celem niniejszego artykułu jest namysł nad sposobem tworzenia narracji w feminizmie współczesnym, zdominowanym przez paradygmatyczny rozłam między teorią feministyczną a queer. Skutkuje to nie tylko niemożliwością wytworzenia nowych koncepcji, odsłaniających wspólne genealogie feminizmu i queeru, ale też wewnętrznym podziałem w ruchach społecznych. Tymczasem francuska teoria feministyczna z lat 70. ubiegłego wieku stanowi dowód na to, że teza o epistemologicznym zerwaniu jest nie do utrzymania. Paradoksalnie to właśnie różnica płciowa, oparta na modelu psychoanalitycznym i zarazem go przekraczająca, zawiera w sobie queerowy potencjał, zdolny do przełamania owego impasu. Odkrycie owego wspólnego dziedzictwa feminizmu i queer mogłoby zatem obfitować w nowe sojusze i solidarności nie tylko na poziomie teoretycznym.