Auto(bio)pornografia Preciado, czyli od feminizmu do queerowania i z powrotem

Osią tekstu jest książka Paula R. Preciado "Mieszkanie na Uranie. Kroniki przeprawy" i koncepcja bycia dysydentem płci. „Nie jestem mężczyzną nie jestem kobietą nie jestem heteroseksualny nie jestem homoseksualny nie jestem biseksualny” [pisownia oryginalna] – oznajmia Preciado i tym samym rozprawia się z dualizmem płciowości i tożsamości psychoseksualnej. Queer traci swoje definicje i zarazem je ugruntowuje. Feminizm musi wobec tego gestu raz jeszcze przemeblować postrzeganie performatywności płci, jednocześnie starając się zachować swój intersekcjonalny styl. Autorka pyta również, do kogo kierowane są teksty zawarte w zbiorze oraz w jaki sposób autopisanie i „przynoszenie kawałka horyzontu” zamiast marginesu włącza się w siatkę tego typu publikacji, które zostały przetłumaczone na język polski. W którym miejscu queer studies jesteśmy, czy mamy tekst stworzony w Polsce i osadzony w realiach, który wykraczałby ponad „feministyczną wspólnotę”?