Feministyczne i kolektywne artywizmy

Autorka opisuje działania artystek współtworzących niezależne kolektywy teatralne na różne sposoby praktykujące feministyczny artywizm i siostrzeństwo. Ich działania są czynnym wyrazem sprzeciwu wobec łamania praw kobiet, rasizmu, klasizmu, dyskryminacji ze względu na płeć oraz odgórnie narzucanej polityki tożsamościowej. W każdym z opisywanych przypadków motywacją dla artywizmu jest nie tylko przemoc, ale przede wszystkim pytanie: na rzecz jakich idei i wartości działają artystki-aktywistki? Ramę metodologiczną dla artykułu stanowi teoria feministyczna (przede wszystkim myśl Sary Ahmed), skupiająca się na codziennej praktyce feminizmu, w którą wpisane są świadomość intersekcjonalności, uznanie własnych przywilejów i pragnienie tworzenia bardziej etycznych i sprawiedliwych rzeczywistości.