Rozdział pierwszy:

Prezentowane miniatury i opowiadania zostały wybrane z opasłych notesów, plików, zakamarków szuflad i duszy. Są to „okruszyny myśli”, próbki, skrawki, ułamki, fragmenty, drobiazgi, które zapewne wymagały od Autorek i Autorów redakcji i redukcji, zdyscyplinowanej selekcji materiału, uszczupleń arkuszy wydawniczych. Dlatego budzą zrozumiały niedosyt. Z drugiej zaś strony, jako całość są wyzwaniem dla zachłannego czytelnika, bo oszałamiają polifonią głosów i form narracji, zagęszczeniem wątków, nagromadzeniem postaci, mozaikowością miejsc, głębią wrażeń i esencjonalnością emocji. Percepcja całego tomu, empatyczna lektura od deski do deski, wymaga uważności, zaangażowania, wolt myślowych, nagłych przeskoków w czasie, nadążania za zmianami dekoracji i nastroju. Jest dla czytelnika próbą wrażliwości. Grozi przebodźcowaniem! Tom warto czytać nienatychmiastowo, nielinearnie, nawet na wyrywki. Po prostu wybrać coś z bukietu, podzielić kaskadę tekstów, dawkować sobie akapity, by naprawdę słuchać, nie uronić myśli i niespiesznie rozsmakowywać się w prozie na dobre. [lubimyczytac.pl]