Parówkarz i bazgroły

Mam szczęście mieszkać w mieście wielu kontekstów, gdzie sztuka odgrywała zawsze bardzo istotną rolę. Między innymi dlatego, bardzo zależało mi na tym, aby zainteresować postacią Jana Cybisa jak największą liczbę dzieci i młodzieży. W ten sposób powstała opowieść "Parówkarz i bazgroły". Miała to być historia o marzeniach, wrażliwości i odwadze. Tworząc głównego bohatera, korzystałam także z zasłyszanych opinii o Janie Cybisie. Większość z nich podkreślała pewną niesprecyzowaną malarską trudność, którą Cybis z premedytacją przed nami ujawnia. Zastanawiałam się, co to znaczy tworzyć tak zwane "trudne malartswo"? czasami nazywane też "dziwnym", a w skrajnym przypadku "bazgrołami". Właśnie dlatego, postać Parówkarza stała się nosicielem tych strachów i utartych sloganów, które mocno determinują nasze myślenie o malarstwie. Przeciwieństwem dla tej postawy jest ośmioletni Janek, który razem z ojcem i rodzeństwem mieszka we Wróblinie pod Głogówkiem.