Nie, nie boję się śmierci...

Leszek Duszyński, polonista i etyk, rozmawia ze swoim byłym uczniem, Krzysztofem Szmydem, dyrektorem Hospicjum dla Dzieci Dolnego Śląska. Ich rozważania ogniskują się wokół cierpienia i śmierci – ujętych od strony codzienności hospicjum, naznaczonej zmaganiem z bólem. Dzieci chore terminalnie potrafią dostrzec sens zdarzeń i nieodgadnione uporządkowanie świata; nie werbalizują swojego przekonania, ale dają mu świadectwo – choćby troską o swoich bliskich czy wzruszającymi próbami ich pocieszania. Rozmowy o odchodzeniu dzieci to głębokie rozważania teodycealne przełożone na język codzienności hospicjum. Ta książka nie odejmuje tragizmu ostatnim chwilom, nie daje łatwych konsolacji, pokazuje, że świat nieuleczalnie chorych nie jest doliną łez i nicości, lecz krainą dobrych uczuć i wielorakich sensów. (Marek Krajewski) (www.continuo.wroclaw.pl/home)