Red famine:

Autorka nagrodzonej nagrodą Pulitzera Gułagu i żelaznej kurtyny, zdobywczyni nagrody Cundill i finalistki National Book Award – odkrywczej historii największej zbrodni Stalina. W 1929 roku Stalin rozpoczął politykę kolektywizacji rolnictwa – w efekcie drugą rewolucję rosyjską – która zmusiła miliony chłopów do opuszczenia ziemi i przeniesienia się do kołchozów. Rezultatem był katastrofalny głód, najbardziej śmiercionośny w historii Europy. Co najmniej pięć milionów ludzi zginęło w ZSRR między 1931 a 1933 rokiem. W książce Czerwony głód Anne Applebaum po raz pierwszy ujawnia, że ​​trzy miliony z nich zmarły nie dlatego, że stały się przypadkowymi ofiarami złej polityki, ale dlatego, że państwo celowo postanowiło zabić ich. Applebaum udowadnia to, co od dawna podejrzewano: że Stalin przystąpił do eksterminacji ogromnej części ludności ukraińskiej i zastąpienia jej bardziej współpracującymi, rosyjskojęzycznymi chłopami. Pokojowa Ukraina zapewniłaby Sowietom bezpieczny bufor między sobą a Europą i byłaby regionem spichlerza, z którego można by wyżywić radzieckie miasta i pracowników fabryk. Kiedy prowincja zbuntowała się przeciwko kolektywizacji, Stalin uszczelnił granice i rozpoczął systematyczne konfiskaty żywności. Głodni ludzie jedli wszystko: trawę, korę drzew, psy, zwłoki. W niektórych przypadkach zabijali się nawzajem dla pożywienia. Niszczycielski i ostateczny „Czerwony Głód” oddaje horror zwykłych ludzi walczących o przetrwanie nadzwyczajnego zła. [www.penguinrandomhouse.ca] [translate.google.pl].