Rozmyślania

Te czynione od czasu do czasu zapiski były jego próbami ogarnięcia, uporządkowania i oceny złożonych idei - zarówno własnych, jak i innych autorów - poprzez przedstawienie ich w sposób wizualny i częste adresowanie ich do wyobrażonych słuchaczy. Nigdy nie czytał ich ponownie, ale najwyraźniej uznał, że warto je zachować, gdyż uniknęły wyroku skazującego na śmietnik w trakcie radosnych sesji darcia kartek, zwłaszcza przed wyjazdem z Los Angeles w roku 1979. Zainteresują one osoby już zaznajomione z pracami Biona, gdyż ukazują jego wątpliwości, spory, jakie toczył sam ze sobą, oraz proces rozwoju jego koncepcji. Nie powinny być czytane przez osoby niezaznajomione ze spuścizną autora, ale jako dodatek do jego opublikowanych dzieł, szczególnie tych z lat 60. XX wieku." (Francesca Bion, fragment Słowa wstępnego)