Browary Ziem Zachodnich i Północnych w latach 1945-1951

Ustalenie zachodnich granic Polski, które nastąpiło w 1945 roku, oznaczało przyłączenie ziem III Rzeszy położonych na wschód od Odry i Nysy Łużyckiej. W porównaniu z ziemiami II Rzeczypospolitej przejętymi przez Związek Radziecki na wschodzie były to tereny znacznie lepiej uprzemysłowione, pokryte gęstą siecią komunikacyjną, z kilkoma dużymi ośrodkami przemysłowymi. Ziemie te zostały w znaczącym stopniu zniszczone w wyniku szeroko pojętych działań wojennych. Wyposażenie wielu fabryk zostało zdewastowane, wywiezione za Odrę lub do Związku Radzieckiego, rozszabrowane czy po prostu bezmyślnie zniszczone. Głównym założeniem niniejszego opracowania jest próba monograficznego ujęcia dziejów przemysłu piwowarsko-słodowniczego w pierwszych powojennych latach na ziemiach przyłączonych do Polski w 1945 roku, powszechnie określanych jako Ziemie Odzyskane. Z uwagi na propagandowy kontekst tej nazwy, przyjęto bardziej neutralne określenie – Ziemie Zachodnie i Północne. Należy zaznaczyć, że w polskim piśmiennictwie naukowym zagadnienia związane z rozwojem przemysłu piwowarskiego po zakończeniu II wojny światowej są niemal nieobecne. Celem niniejszej monografii jest wypełnienie owej luki. W opublikowanym już katalogu (będącym drugim tomem niniejszego opracowania) znajdują się notki dotyczące 230 browarów. Już po oddaniu opracowania do druku odnaleziono wzmiankę dotyczącą jeszcze jednego obiektu, a więc liczba opisanych zakładów wzrosła do 231.