Przestrzeń dla rodziny

To, co rodzice nazywają wychowaniem, nie przynosi żadnego efektu wychowawczego. Ich słowa wpadają dzieciom jednym uchem, a wypadają drugim. Dzieci nie robią tego, co im mówimy, one robią to, co my robimy. Mam wrażenie, że obecnie wszyscy ludzie mają za dużo wszelkiego rodzaju bodźców. Tymczasem zbyt wiele bodźców działa na dzieci jak narkotyk. Wracają do domu niespokojne, a tu znowu są pobudzane przez rodziców. Rodzice zachowują się jak pedagodzy amatorzy, którzy uważają, że dzieciom należy organizować zajęcia albo dostarczać rozrywki. Moim zdaniem, największą stratą dzieci w ostatnim trzydziestolecia jest fakt, że nie istnieje dla nich żadna przestrzeń wolna od dorosłych. Nie ma już drzewa na podwórku, gdzie mogłyby przebywać same. [fragmenty książki]