Frechowny gizd

„Załęskie familoki były wówczas typowym osiedlem robotniczym, mieszkańców z wyższym wykształceniem można było policzyć na palcach jednej ręki. Cieszyłem się, że w przyszłości mogę być jednym z nich. kiedy z dumą oznajmiłem matce: „Złożyłem papiery na Politechnice Gliwickiej”. Na te słowa, w matkę jakby piorun strzelił, nastroszyła się i odpaliła podniesionym głosem: „Nikaj niy pudziesz sztudiyrować. Piyńć lot nauki w technikum Ci styknie, mosz jeszcze dwóch młodszych braci, a łojciec tyż już musi trocha dychnonć”. (Nigdzie nie pójdziesz studiować. Pięć lat nauki w technikum Ci wystarczy, masz jeszcze dwóch młodszych braci, a ojciec już też musi trochę odpocząć.) Nie zamierzałem ustępować, ojcu do emerytury brakowało 12 lat, a bracia dopiero niedawno zaczęli naukę w szkole podstawowej. Mój upór jeszcze bardziej rozsierdził matkę, po chwili znów wypaliła: „Ty frechowny giździe!!! Łojciec tyla lot na Ciebie robił, a ty mu tak się łodpłocosz? Jak chcesz iść na te twoje sztudia, to se idź, ale jo Ci na nie ani grosza niy dom. Na moji gowie jest cołko familijo a niy ino ty” (Ty bezczelny typie!!! Ojciec tyle lat na ciebie pracował, a ty mu tak się odpłacasz? Jak chcesz iść na te twoje studia, to sobie idź, ale ja ci na nie ani grosza nie dołożę. Na głowie mam całą familię, nie tylko ciebie). Na szczęście pozwoliła mi jeszcze w domu przygotować się do egzaminów wstępnych. Na poczekaniu zrobiłem rachunek posiadanych aktywów. Czy aby nie porywam się z motyką na słońce?" [fragm. tekstu]