O dawnej i niedawnej adwokaturze

Publikacja zawiera napisane w latach 1988–2024 artykuły o palestrze dawnej, tj. staropolskiej i o palestrze całkiem niedawnej, tej z lat PRL, ale jakże różnej od dzisiejszej adwokatury. Tytuł spinający obydwie te grupy to nawiązanie do zbioru interesujących prac autorstwa J Bardacha na temat dziejów i prawa Litwy. Z biegiem lat fascynacja Autora palestrą staropolską ustępowała zainteresowaniu adwokaturą powojenną, szczególnie tzw. adwokaturą Polski Ludowej. O ile bowiem opowiadanie o palestrze Pierwszej Rzeczypospolitej wydaje się proste – zachowanych źródeł nie jest wiele, a czytelników można przyciągnąć zaczerpniętą z pamiętników barwną anegdotą czy pysznym cytatem, to pisanie o adwokaturze powojennej staje się bardziej wymagającym zadaniem. O wielu ważnych wówczas postaciach zachowano żywe, a zróżnicowane subiektywne wspomnienia, które mogą być zwodnicze w poszukiwaniu prawdy. Badając czasy PRL-u szczególnie trzeba opierać się pokusie prezentyzmu i postrzegać ludzkie postawy bez pomijania realiów tamtych czasów.