Turystyczne migawki sudeckich autobusów z lat 1945-1952

„A dlaczego tytułowe „Migawki”? Po pierwsze właśnie dlatego, że w książce tej nie są opisane pełne dzieje komunikacji autobusowej w polskich Sudetach z Przedgórzem Sudeckim w tytułowym okresie z punktu widzenia turystyki. Są to bowiem właśnie „migawki” z historii, opisy wybranych zagadnień z tej materii, napomknięcia o pewnych ciekawostkach. Nie przekazuję tu całościowo jakie godziny odjazdów przewidywały ówczesne rozkłady jazdy - choć z drugiej strony pewne informacje w tym zakresie są tu przytaczane. Poszczególne fragmenty tej książki nie są jednak jakimikolwiek krótkimi reportażami, które migawkami można by nazwać, stąd wyżej napisano „Migawki” - właśnie w cudzysłowie. Po drugie pierwsze słowo w tytule tej książki pojawiło się, bo odnosić się może - ba i odnosi się! - do innego aspektu funkcjonowania publicznego transportu zbiorowego, tyle że w leżącej daleko od Sudetów... Łodzi - wielkim, polskim mieście, gdzie bilet okresowy (po dziś dzień) zwany bywa właśnie migawką. To w Łodzi - w okresie studiów na Uniwersytecie Łódzkim - miałem okazję zapoznania się z tym łódzkim regionalizmem. Sam byłem nawet w czasach studenckich posiadaczem takich migawek (i swoją drogą - na pamiątkę - mam kilka z nich do dzisiaj). Dowiedziałem się nawet wówczas skąd określenie na ów bilet w postaci słowa migawka. Wytłumaczono mi to takim mniej więcej stwierdzeniem - „no bo migasz” (przy okazywaniu biletu do kontroli). I tak też może być z kartami tej książki. Czytając ją będą one - być może - Państwu migały jedna za drugą". Bartosz Skowroński (ze wstępu)