Osobowościowe uwarunkowania samodzielności wychowanków placówek resocjalizacyjnych

Niniejsza praca powstała w wyniku poszukiwania odpowiedzi na pytanie o uwarunkowania rozwoju samodzielności wychowanków placówek resocjalizacyjnych, a zatem dotyczy ważnego zarówno dla nauk o wychowaniu, jak i praktyki resocjalizacyjnej zjawiska, które do tej pory w niewielkim stopniu poddane zostało eksploracji naukowej. Celem pracy uczyniono rozpoznanie deklarowanych przez nieletnich przebywających w młodzieżowych ośrodkach wychowawczych (MOW) cech samodzielności oraz wyjaśnienie związku, jaki zachodzi pomiędzy cechami osobowości wychowanków, tj. samooceną, lękiem, poczuciem umiejscowienia kontroli, kompetencjami społecznymi i demoralizacją a zakresem i stopniem ich samodzielności. W pierwszej teoretycznej części pracy omówiono pojęcie samodzielności i opisano sylwetkę wychowanka z MOW, aby w dalszej części monografii przyjrzeć się cechom osobowości charakterystycznym dla niedostosowania społecznego i wykazującym związki z samodzielnością człowieka. Zwrócono również uwagę na cele i zadania resocjalizacji nieletnich, ukazując zewnętrzne czynniki warunkujące przygotowanie nieletnich do samodzielności życiowej. W drugiej części, po założeniach metodologicznych, opisano wyniki badań wraz z ich interpretacją. W podsumowaniu zawarte zostały najważniejsze wnioski i zalecenia dla praktyki resocjalizacyjnej.