Niemieckie siły specjalne II wojny światowej

Nieustraszeni marynarze z jednostek „K”, elitarne i świetnie wyszkolone oddziały Brandenburg penetrujące nieprzyjacielskie tyły, przebiegli partyzanci z Werwolfu, a nawet mali sabotażyści z Hitlerjugend – wszyscy oni tworzyli siły specjalne armii hitlerowskiej. Czuli, że są elitą i otacza ich aura tajemniczości. Wiedzieli, że muszą spełnić wyśrubowane wymagania i być twardzi jak stal. Niemieckie siły specjalne w latach II wojny światowej nie osiągnęły potencjału dorównującego temu, który stał się udziałem alianckich spadochroniarzy, komandosów i rangersów czy też jednostek SAS (Special Air Service). Wewnętrzne konflikty i konserwatyzm niemieckiego dowództwa naczelnego hamowały ich rozwój. Mimo to były aktywne od samego początku wojny, kiedy ich upozorowane ataki, m.in. na radiostację w Gliwicach, dostarczyły pretekstu do jej rozpoczęcia, aż po ostatnią fazę konfliktu, kiedy miały niebagatelny udział w próbach uchronienia Rzeszy przed klęską. Zapisały się też brawurowymi akcjami – takimi jak choćby uwolnienie Mussoliniego. Ta książka to najpełniejsze skierowane do szerokiego kręgu czytelników opracowanie na temat niemieckich sił specjalnych z okresu II wojny światowej. [Opis z okładki]