Nadzieje na mieliznach duszy

Prawo, nauka i poezja to nietypowa kompozycja. Prawo kojarzy się z działaniem w sztywnych ramach, ścisłym przestrzeganiem reguł. Poezja tymczasem wychodzi poza schematy, jej domeną jest różnorodność, wielość, kreatywność. Łączy myśl i wyobraźnię z wieloma sprawami. Łamie kanony, za nic ma przepisy, nie podporządkowuje się sądom, drwi z urzędowych ustaw. I w takim otoczeniu powstały te wiersze. Spragnione delikatności, a przy tym nieobojętne na krzywdę i nieczułość. Ten zbiór to świadectwo nadziei, że można inaczej, mniej idealnie, niedoskonale. To próba słów nieocenzurowanych na chwilę przed premierą. Miłość, czułość, przemijanie niecierpliwie czekają na swoje drugie życie. Czekają, mimo że już wszystko przeżyły.