Pałac w Kazimierzu Biskupim

Klasycystyczny pałac, istniejący w latach 1912–1965, należący niegdyś do zasłużonej rodziny Mańkowskich herbu Zaremba w Kazimierzu Biskupim. Pałac został wybudowany przez architekta Stanisława Boreckiego dla Stanisława Mańkowskiego i jego rodziny. Miał czterdzieści cztery pomieszczenia, w tym pokoje dla mieszkańców i dla gości, dwa salony, kaplicę, bibliotekę, duży hol, jadalnię dla około trzydziestu osób, ubieralnie, łazienki, ubikację, gabinet i sekretariat właściciela oraz pomieszczenia dla licznej służby. Obok pałacu znajdował się ogród, do którego prowadziło zejście od pałacu, pasieka, duży park, prywatna elektrownia, kort tenisowy z asfaltową nawierzchnią oraz stary dwór. Na początku II wojny światowej Niemcy przejęli pałac, który należał wówczas do Antoniego Mańkowskiego – ostatniego właścicielu majątku Kazimierz Biskupi. Podczas wojny był użytkowany przez żandarmerię niemiecką. Po wojnie mieściła się w nim szkoła podstawowa, przy której odbywały się różne gminne uroczystości. W 1965 roku pałac został rozebrany przez Kopalnię Węgla Brunatnego „Konin”, która na północy Kazimierza Biskupiego zakładała nową odkrywkę węgla brunatnego