Mieczysław Sokołowski

„Wierność złożonej przysiędze zaprowadziła go przez walki w kampanii polskiej 1939 r., działalność podziemną w okupowanej Warszawie, Powstanie Warszawskie i wreszcie powojenną konspirację niepodległościową do kazamatów Informacji Wojskowej. Skazany przez komunistyczny sąd na karę śmierci, rozstrzelany i skrycie pogrzebany, pozostaje jednym z Żołnierzy Niezłomnych czekających na odnalezienie i pochowanie”. Słowa ze wstępu odnoszą się do kapitana Mieczysława Sokołowskiego (1908–1946). Był jednym z wielu polskich bohaterów, którzy poświęcili życie ojczyźnie. Jego patriotyzm ukształtowany od najmłodszych lat w domu rodzinnym, został umocniony podczas służby wojskowej w 1. Dywizjonie Artylerii Konnej im. gen. Józefa Bema. Był oficerem cenionym przez przełożonych za talent dowódczy, sumienność w wykonywaniu obowiązków oraz szlachetność. Wyróżniał się zdolnościami jeździeckimi. Dał świadectwo niezłomnej służby w najtrudniejszych czasach, kiedy we wrześniu 1939 r. dowodził 3. baterią 1. dak, następnie służył w szeregach Armii Krajowej, biorąc udział w powstaniu warszawskim, oraz kontynuując działalność konspiracyjną po zakończeniu II wojny światowej w strukturach centralnych Delegatury Sił Zbrojnych na Kraj i Zrzeszenia „Wolność i Niezawisłość”. Za swą działalność kpt. Mieczysław Sokołowski został skazany 28 października 1946 r. przez komunistyczny sąd na karę śmierci i stracony 30 listopada. Miejsce pochówku pozostaje nieznane.