Nikomu nic nie mów 2

Rok 1967. Dwudziestoletnia Tonia Gollab przylatuje na kilka dni z Londynu do Poznania, by jako stażystka polskiej sekcji BBC zrealizować materiał o Międzynarodowych Targach Poznańskich. Jest to jej pierwsza wizyta w kraju, którego nie pamięta, wyemigrowała bowiem wraz z rodzicami we wczesnym dzieciństwie. Na prośbę wuja dziewczyna przewozi z Warszawy do Poznania plik dolarów, które ma dostarczyć do Okrąglaka Czesławowi Krawczykowi, poznańskiemu prywaciarzowi. Tam poznaje chłopaka, Witka Kosińskiego, studenta polonistyki, na co dzień zaangażowanego w podziemie antykomunistyczne. Zakochana dziewczyna porzuca wygodne życie w Londynie i zostaje w Polsce, wiążąc szczęśliwie z ukochanym „koniec z końcem za te polskie dwa tysiące”. Z biegiem dni kraj jej rodziców obnaża przed nią swoje najgorsze oblicze, które ma twarz brudnej propagandy, antysemityzmu, Służby Bezpieczeństwa oraz wiecznej inwigilacji. Tym samym, za sprawą swojego narzeczonego, Tonia Gollab staje się mimowolnym świadkiem – a później uczestnikiem – jednych z ważniejszych wydarzeń w historii XX-wiecznej Polski