Das Blumengebetbuch der Renée de France Biblioteca Estense Universitaria, Modena Lat. 614 =α.U.2.28

Ta zachwycająca, bogato zdobiona książeczka powstała w Paryżu w 1517 roku, a jej właścicielką była najmłodsza córka króla Francji Ludwika XII i Anny Bretońskiej – Renée de France, siostra królowej Klaudii. Za projekt rękopisu najprawdopodobniej odpowiadał Mistrz Claude de France, nadworny artysta francuskiego dworu, autor m.in. słynnego Elementarza królowej Klaudii. Jego bogata ornamentyka oczarowuje każdego widza. Strony modlitewnika zdobią złocone miniatury i kwiatowe bordiury. Obok roślinnych ornamentów można dostrzec również owady, m.in. motyle, ważki, gąsienice, czy muchy. Wśród całostronicowych, bogato złoconych miniatur znalazły się również przedstawienia samej Renée – właścicielki dzieła. Historia książeczki jest niemal równie fascynująca jak jej wygląd. Po ślubie z Ercole II d’Este (synem Lukrecji Borgii i wnukiem papieża Aleksandra VI) Renée została księżną Ferrary. Wraz z nią modlitewnik trafił do Włoch. Podczas wojen religijnych dwór Renée w Ferrarze stał się schronieniem dla protestanckich uczonych, w tym Clémonta Marota i Jana Kalwina. Okres ten przetrwało jedynie niewiele rękopisów uznawanych za katolickie – wśród nich znalazł się właśnie modlitewnik Renée. Po jej powrocie do Francji książeczka przez wieki przechowywana była w zbiorach Biblioteki d’Este. Oryginał modlitewnika został skradziony w 1994 roku z opactwa Monte Cassino, gdzie był prezentowany na wystawie, i do dziś pozostaje zaginiony. Nasza biblioteka wzbogaciła swoje zbiory o jego faksymile – dzięki czemu ta niezwykła historia, sztuka i duchowość XVI wieku mogą być znów dostępne dla współczesnych czytelników. Reprint wyróżnia się wyjątkową oprawą, będącą wierną rekonstrukcją XVIII-wiecznego oryginału – wykonano ją z postarzanego różowego aksamitu, ozdobiono haftem ze srebrnej nici i wykończono eleganckimi wiązaniami. Modlitewnikowi towarzyszy komentarz w języku niemieckim i angielskim. Całość cechuje najwyższa dbałość o szczegóły i wierność zaginionemu oryginałowi.