Brzozowscy

Przez 25 lat lat pracowali w jednej pracowni. Niezwykle utalentowani, wszechstronni, obdarzeni wyjątkowym zmysłem obserwacji, niepowtarzalnym poczuciem humoru i znakomitym opanowaniem warsztatu. Szczególną rolę w twórczości Brzozowskich pełnił rysunek. U Barbary jako główny środek wyrazu, u Tadeusza jest swoistym kluczem do obrazów, ale i równorzędną malarstwu, autonomiczną dziedziną jego drogi twórczej. Dzieła obojgu artystów - pozornie bardzo różne, mają jednak ze sobą wiele wspólnego. Łączy je niesamowite bogactwo kreski, kształtów, treści oraz często zabawny, wieloznaczny tytuł. Z niezwykłą lekkością i humorem bawili się formą, stosowali śmiałe skróty perspektywistyczne, z wyczuciem grali kontrastem, operowali zarówno zamaszystą kreską jak i dużymi płaszczyznami koloru. (Fragment wstępu).