12 miesięcy w sztuce

Alicja Szubert-Olszewska wybrała czas cykliczny - to jemu powierzyła rolę siły porządkującej spotkania ze sztuką. Ułożyła je zgodnie z rytmem roku liturgicznego. Zbudowała je ze słów i obrazów - jak to zrobił wiele lat temu André Malraux ze swoim Musée Imaginaire, zbudowała muzeum urojone, w nim prowadzi Czytelnika z sali do sali wedle miesięcy przenikniętych kolejnymi tajemnicami Bożo-ludzkiej wspólnoty. Nie oznacza to jednak, że ogranicza się do dzieł z przestrzeni sztuki sakralnej. Przeciwnie - rozmaitość i styl opisu pokazują, że sztuka jest jedna, że jej przejawy od uduchowionych po ściśle świeckie, użytkowe, nawet frywolne, łączy gęsta sieć wpływów formalnych i zapożyczeń tematycznych. Pokazuje też, że ci sami mistrzowie potrafili sprostać zarówno wyzwaniom duchowym, jak i zamówieniom dworskim, potrafili służyć raz mecenasom, raz własnym porywom geniuszu. [Ze Wstępu Piotra Wojciechowskiego].