Gałązka rozmarynu

Tom "Gałązka rozmarynu" - w przekładzie trzech tłumaczy: Engelkinga, Szuby i Sławka - ukazuje różne wymiary amerykańskiego modernizmu oraz wielogłosowość dzieła samej Amy Lowell, jednej z najwybitniejszych osób w gronie imagistów. To właśnie ona, choć długo odsuwana od kanonu, nadała poezji ogromną siłę. Związała zachwyt codziennością z ryzykiem intymności. Pisała o miłości między kobietami w epoce, która zakazywała słowa "lesbijka". Oddawała zapach ogrodu, światło księżyca, ułamek gestu - i czyniła z nich literaturę. Kolejna pozycja w serii "This Is Not America" prezentuje głos "innej Ameryki" – queerowej, odważnej i niejednoznacznej. Dowodzi, że poezja to nie dogmat, lecz żywa lekcja ruchu i różnorodności [opis wydawcy].