Czarny, rubaszny, obnażający:

Krakowska artystka młodego pokolenia Justyna Smoleń w swojej twórczości przekształca porcelanowe figurki i ceramiczne odpady w pełne czarnego humoru rzeźbiarskie kolaże i instalacje. Ich formy łączą sprzeczności – piękno z ohydą, śmiech z lękiem, patos z absurdem – prowokując do refleksji nad społecznymi hierarchiami, antropocentryzmem i tradycyjnymi rolami. Wykorzystując strategie groteski, takie jak deformacja, dekapitacja czy kontrastowe zestawienia, artystka pokazuje, że humor może być narzędziem tworzenia krytycznych opowieści o świecie.