Kamp, czyli remiksy obiegów

Autorka śledzi rozwój kampu w polskiej sztuce współczesnej, od ujęć tożsamościowych (feministycznych i queerowych), jak u Ani England, po bardziej złożone remiksy kulturowych kodów, przekraczające opozycję realność–wirtualność. Kluczową rolę odgrywa tu twórczość duetu Kijewski/Kocur, który już w latach 90. XX wieku wykorzystywał technikę „SSS” (surfing, scanning, sampling), tworząc z codziennych, konsumpcyjnych materiałów rzeźby odwołujące się do popkultury i duchowości (np. z żelków, futer, klocków Lego). Ich prace, choć analogowe, operowały estetyką cyfrowego remiksu i wprowadzały kampową krytykę kulturowych mitów. Współczesne artystki Karolina Jarzębak i Wiktoria Walendzik kontynuują tę tradycję, lecz z nowymi środkami i w kontekście pełnego przenikania się światów online i offline. Jarzębak przetwarza memy i internetowe ikony w rzemieślnicze, niepokojące obiekty (np. powiększony Trollface), materializując w ten sposób zagrożenia cyfrowej przemocowej obecności. Walendzik wykorzystuje estetykę glitchu, tworząc deformowane rzeźby z pogranicza rzeczywistości i cyfrowej dysfunkcji – instalacje wywołują uczucie nieswojości i ukazują emocjonalne skutki przepływu obrazów.