Królestwo Boreasza

W roku 2025 przypadają dwie ważne dla miłośników prozy Jeana Raspaila rocznice – stulecie jego urodzin i pięciolecie śmierci. Z tej okazji oddajemy do rąk czytelników Królestwo Boreasza – trzecią część trylogii rodu Pikkendorffów (dwie pierwsze to Siedmiu jeźdźców i Hurra Zara!). Tak się złożyło, że Królestwo Boreasza powstało w 2003 roku, w którym pisarz otrzymał Grand Prix Akademii Francuskiej za całokształt twórczości literackiej. Twórczości niezwykle bogatej, zawierającej różne gatunki – dzienniki z podróży, opowiadania, powieści, i obejmującej szeroki zakres tematów, wśród których poczesne miejsce zajmują dwa motywy: marzenie o utraconym królestwie oraz walka o sprawy z góry przegrane. Pierwszy z nich często przyjmuje kształt mitycznej krainy. Drugi jest racją bytu stworzonych przez Raspaila bohaterów z rodu Pikkendorffów. W Królestwie Boreasza odnajdujemy oba te motywy. Tym razem pisarz porzucił ukochaną Patagonię na rzecz mitycznej Borei - krainy leżącej na północno-wschodnich rubieżach Europy, świata „małego, śniadego człowieka”. To świat piękny, choć surowy, gdzie człowiek żyje w harmonii z naturą. Jego piękno rozumieją i doceniają tylko nieliczni. Dla Pikkendorffów i im podobnych Borea to marzenie i sprawa z góry przegrana, za którą warto oddać życie. Swoją powieść Raspail zadedykował Isziemu – ostatniemu członkowi indiańskiego plemienia Yana, które wyginęło na skutek naporu zachodnich osadników. Choć los „małego, śniadego człowieka” przesądzony jest od pierwszych stron powieści, Raspail pozwala swoim bohaterom ścigać marzenie o Borei przez ponad trzy stulecia. Ten świat musi przeminąć, bo nie wytrzyma konfrontacji z „tymi, którzy nadchodzą”. Ale dopóki po ziemi chodzi choć jeden Pikkendorff, marzenie będzie żywe. Beata Biały