Wrona z Madenfal

Nie każda książka z gatunku fantasy zasługuje na miano literatury głębokiej, ale "Wrona z Madenfal" Przemka Osowskiego wyłamuje się ze schematów i wchodzi na zupełnie inny poziom - egzystencjalny, psychologiczny, literacki. To nie opowieść o świecie, w którym magia rozświetla mrok, lecz o świecie, gdzie ciemność wchłonęła wszystko, co było jasne. I gdzie każda iskra nadziei kosztuje więcej niż życie. Gdy czytelnik otwiera tę powieść, nie trafia w znane rejony klasycznej fantastyki. Zamiast tego zostaje wrzucony w mgłę - nieprzejrzystą, duszną, oblepiającą - gdzie rzeczywistość jest fragmentaryczna, wartości rozszczepione, a przeszłość zbyt ciężka, by ją unieść. To książka, która nie prosi o uwagę - ona ją wymusza. Nie kokietuje - konfrontuje. A jednocześnie pozostaje literackim doświadczeniem, które rzadko trafia się we współczesnej prozie gatunkowej.